Rosalía de Castro

Poucas cousas podemos aportar nós á figura de Rosalía. A súa inmensidade permite ainda seguir lembrando e escribindo sobre ela, principalmente porque ainda podemos seguir léndo a súa obra como se fose escrita onte. De todas as Rosalías posibles, a que nós máis disfrutamos é a riseira, a que despreza os convencionalismos e disfruta coa paixón e sensualidade das mulleres coas viviu e creceu. A que despreza ás mulleres da burguesía capitalina e a súa vida social, a que defende a súa obra, o seu traballo e o seu esforzo. E, sobre todo, aprendemos de Rosalía que non somos o noso destino, nin sequera temos que ler o papel que nos destinan. Que o alto prezo da libertade merece ser sempre pagado.

De todas as homenaxes posibles recollemos esta, da web da Real Academia Galega, aparecida na Revista Gallega, de Galo Salinas, o 22 de agosto de 1897, no 12º aniversario da súa morte. Concretamente o poema de Sofía Casanova, de novembro do ano anterior. O que lle deben mulleres como Sofía Casanova a Rosalía o sabían elas ben, que formaban unha tribo aparte, alleas a todo o que non fora o seu esforzo, sempre solitario.

24cor3new_leaves galician_songs

Anuncios

Etiquetas: , ,

About Trymar

Editando e sobrevivindo dende o ano 2000

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: