O Nobel de Dylan

Ben está que as cousas sesudas se popularicen, que caian dos pedestais e se acheguen onde vivimos os legos. Penso que isto é unha obriga pedagóxica que non desvaloriza á elevación das artes e a súa necesaria complexidade. Claro que xa postos sobre o que significa cultura popular, non se fíen do meu criterio , que dende Vargas Llosa debo confesar que non coñezo nin oín falar da metade do galardoados co Nobel de Literatura. Non sei se isto é característico do popular, da ignorancia ou simplemente da innecesaria sinceridade, descoñézoo do mesmo xeito que sigo a descoñecer a Mo Yan. Cunha irresponsable autocomplacencia

En calquera caso, ben está que os nobeles caian sobre autores chineses e bielorrusos porque son o gallo co que nos achegamos ó seu traballo, do mesmo xeito que un acaba por ler a Filgueira Valverde, Díaz de Castro ou, xa postos, a Álvarez Blázquez.

E, do mesmo xeito, non entendo que se premie a Bob Dylan e non a Phillip Roth, por citar ó chou. Non podo deixar de imaxinar que é o último grolo da dixestión da contracultura, e que o que viña polo vento vai voltar baixo terra. Ou é simplemente que pertenzo a unha xeneración que cre imprescindible o academicismo á hora de atopar recoñecemento. Algo rincha e non sei qué é.

4d9a2ce096400_DylanArticulo.jpg

Como din Os da Ría, Bob Dylan, é tío ou é tía?

Anuncios

Etiquetas: , , ,

About Trymar

Editando e sobrevivindo dende o ano 2000

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: