Archivo | Mercado RSS for this section

Literania 2017

La Asociación Internacional de Escritores Independientes y la Sociedad Cooperativa Ediciones Proust organizan por segundo año consecutivo Literania 2017. La propuesta incuye teatro, música, gastronomía y folclore, por supuesto, sin perder de vista que la literatura es la principal protagonista.

Literania.jpg

Los objetivos son apoyar a los escritores independientes e incentivar la lectura. Para ello se busca la colaboración entre editoriales pequeñas, asociaciones de escritores locales, librerías y otras entidades culturales. También habrá un espacio para los blogueros literarios y para profesionales del sector entre ponencias y talleres literarios, presentaciones , música en directo, recitales de poesía, cuentacuentos y animación infantil, teatro, maratón de lectura, etc.

Enrique Laso o Alberto Vázquez Figueroa, entre otros, han confirmado su asistencia hasta el próximo 7 de mayo. Y, por supuesto, La EDITORIAL TRYMAR confirma la suya propia. Podéis comprar nuestros ejemplares con descuento durante la feria o asistir a la presentación de La reina demonio del Río Isis, de Gabriel Romero el próximo jueves 4 de mayo a partir de las 19:00.

 

Anuncios

Trymar no Culturgal 2016

Finalmente onte ás 18:30 reunímonos Ana Castro Antonio, Eva del Pozo, Teresa Egerique e Gabriel Romero de Ávila no stand do Consello Galego de Cooperativas do Culturgal 2016.

E falamos, por suposto, que a iso iamos. Gabriel lembrou a figura de Emilio Salgari como modelo de creador prolífico e namorado do seu traballo, aventureiro e apaixonado. Teresa falou da importancia dos periodistas como interpretes da realidade e como expoñentes dun estilo literario e vital que vai máis alá do mero exercicio notarial. Eva, como os seus lectores coñecemos ben, amosou o seu gusto pola documentación e pola presentación amena e cercana destes datos enciclopédicos que manexa cunha soltura que precisa de moitas horas de esforzo. E Ana Castro fíxonos ver que a sistematización do esforzo non é nunca sinónimo de repetición ou de rutina, senon o eixe central de calquera exercicio creativo.

Compartimos experiencias, influencias e alicerces. E, q.e.d., dende o romanticismo literario máis clásico de Gabriel ata o academicismo máis técnico de Ana, dende a necesaria interpretación da actualidade de Teresa ata a búsqueda da obxectividade histórica de Eva, todos coincidiron en referentes e inquedanzas comúns.

O público que nos acompañou non so participou abertamente, senon que aportou puntos de vista que nos enriqueceron a todos e souberon poñernos no carreiro adecuado, lembrando que o resultado final de calquera traballo precisa dun público que o consuma.

Non podemos deixar de agradecer nesta crónica o imprescindible traballo de coordinación e organización realizado  no stand adicado, un ano máis, ó cooperativismo.

Coloquio sobre influencias creativas no proceso literario

O próximo día 4 de decembro nós tamén estaremos no Culturgal. Pero non como simples espectadores, deses que andan o domingo ás 18:30 apretados como sardiñas en lata entre os postos. Andaremos no stand do Consello de Cooperativas, como señores, falando sobre influencias literarias, o proceso creativo, a cooperación entre eidos culturais e creadores e todo o que nos dea a cabeza.

Podedes asistir non so para escoitar, se non que podedes participar, comentar e interrumpirnos canto queirades. Nós estaremos encantados de que participemos non so aqueles que nos fixeron o favor de asistir:

  • Eva del Pozo, escritora (Los fantasmas de El Pardo, La fantasma de Meirás).
  • Gabriel Romero de Ávila, escritor (La reina demonio del Río Isis, Nilidiam).
  • Teresa Egerique (concelleira no Concello de Vigo, Deputada Autonómica e coordinadora da Área de Cultura do Comité Executivo Autonómico do PP de Galicia).
  • Ana Castro Antonio (asesora de Innovación Pedagógica en la Universidad de La Salle, autora de diversas obras como “Desarrollo de Aptitudes Psicotécnicas” o “75 Años del Voto Femenino”).

Pretendemos, por medio dun coloquio aberto, descubrir as coincidencias entre os diferentes autores en canto ás influencias recebidas no momento de traballar nos seus respectivos eidos culturais. O peso que teñen o cinema, a televisión, Internet, o comic, etc. no proceso creativo e se este pode considerarse ben como un proceso cooperativo de intelixencias múltiples ou un proceso de enerxía creativa individual enxergado na tradición do autor romántico.

Os tres intervintes son da mesma xeneración pero de diferentes eidos (literatura histórica, literatura fantástica e novas tecnoloxías), polo que as súas aportacións e as súas influencias  ainda que de distintos campos terán alicerces semellantes. Ou non.

Cantos máis participemos, colaboremos e nos  divirtamos, moitísimo mellor. E, se algo sale mal, o responsable será Pablo Morell González, da Editorial Trymar.

hvkwjmn

Non sabemos porqué, nalgún momento, a alguen pareceulle boa idea incluir esta imaxe como imaxe oficial do evento.

O Nobel de Dylan

Ben está que as cousas sesudas se popularicen, que caian dos pedestais e se acheguen onde vivimos os legos. Penso que isto é unha obriga pedagóxica que non desvaloriza á elevación das artes e a súa necesaria complexidade. Claro que xa postos sobre o que significa cultura popular, non se fíen do meu criterio , que dende Vargas Llosa debo confesar que non coñezo nin oín falar da metade do galardoados co Nobel de Literatura. Non sei se isto é característico do popular, da ignorancia ou simplemente da innecesaria sinceridade, descoñézoo do mesmo xeito que sigo a descoñecer a Mo Yan. Cunha irresponsable autocomplacencia

En calquera caso, ben está que os nobeles caian sobre autores chineses e bielorrusos porque son o gallo co que nos achegamos ó seu traballo, do mesmo xeito que un acaba por ler a Filgueira Valverde, Díaz de Castro ou, xa postos, a Álvarez Blázquez.

E, do mesmo xeito, non entendo que se premie a Bob Dylan e non a Phillip Roth, por citar ó chou. Non podo deixar de imaxinar que é o último grolo da dixestión da contracultura, e que o que viña polo vento vai voltar baixo terra. Ou é simplemente que pertenzo a unha xeneración que cre imprescindible o academicismo á hora de atopar recoñecemento. Algo rincha e non sei qué é.

4d9a2ce096400_DylanArticulo.jpg

Como din Os da Ría, Bob Dylan, é tío ou é tía?

Justine

Justine é unha das obras máis coñecida do Marqués do Sade. Foi escrita durante a súa estancia na Bastilla. Este cárcere so tiña oito presos nesa época e as condicións non eran tan malas como cabería imaxinar, posto que todos os presos pertencían á clase alta. Sade recibía regularmente visitas da súa muller e do seu escuro conselleiro, Amblet. Tiña unha biblioteca e podía escribir mesmo esta obra, que lle supuxo unha confirmación da súa reclusión. Considerouse que unha mente capaz de imaxinar estas atrocidades tiña que se manter pechada, ben no cárcere, ben no sanatorio mental de Charenton, onde remataron os seus días.

portada justine

A obra trata sobre duas irmáns, que sendo nenas perden ós seus pais e a súa fortuna, polo que deben empezar a buscarse a vida. Juliette faino sen complexos nin moral, e Justine tenta manter os principios relixiosos e morais en todo momento, o que acrecenta a súa desgracia. Como en todas as obras de Sade, a depravación dos actos sexuais compiten coa deparavación do autor imaxinando as situacións máis degradantes posibles. Xa non se trata de que a pobre Justine sufra toda clase de desgracias, é que canto máis piadosa se mostra, peores son as consecuencias da súa bondade.

É neste senso no que a obra de Sade aparece máis terrible. A incoherencia entre os valores éticos máis esenciais e os contradictorios resultados que calquera ser humano debera esperar deles é insoportable para o lector. O perigo do Marqués non son as escabrosas descricións sexuais, senón o contraste entre os valores morais que abanderan os seus mellores personaxes e a realidade na que se desenvolven. A loita contra a aprendizaxe moral, a vacuidade de todos os valores, xa non sociais, senon mesmo persoais, a inutilidade do esforzos individuais por ser mellor persoa ou pretender elevarse sobre o ambente fan desta obra unha desacougante narración sostida con mestría literaria e intelixencia creativa.

romina_justine

A súa adapatación ciematográfica correu a cargo do español Jess Franco en 1969, con Romina Power (a de Albano) como protagonista, Klaus Kinski como o Marqués, Jack Palance e Maria Rohm. E coa aparición do carismático Luís Ciges nun pequeno papel de criado e sen aparecer nos créditos.

ciges

Premios e feiras

Cando vai acabando o ano chegan os premios e feiras culturais. Para empezar a Feira por excelencia, o Culturgal. Xa hai programa definitivo e nós repetímolo, sen moito convencemento, pero coa satisfación do deber cumprido. Non seremos nós quen de desaconsellar que se visite esta feira, pero, para facelo coa conciencia tranquila, o noso consello é para aqueles que teñan pensado ir o venres ou o sábado ou o domingo pola mañá, cando ainda se poida andar facendo uso dos brazos, detalle que ós bípedos soemos esquecer ata que temos problemas para exercelo, como tantas outras cousas.

E unha vez dado o recado, pasamos a destacar que os premios dos editores galegos (a Noite da Edición), dos escritores (Gala das Letras) e libreiros (Irmandade do Libro) pasan a ser todos un (Gala do Libro Galego). Eu lamento que se perda un evento cun nome de tanto glamour como “Noite da Edición”, que neste aspecto dáballe cen voltas ós outros, todo hai que dicilo. Pero benvido sexa o que veña, se é para ben.

O feito de que o único que una a estes tres gremios sexa o caracter mercantil do libro non é un bo comenzo, dende logo. As categorías (ensaio, narrativa, infantil e xuvenil, libro ilustrado, iniciativa bibliográfica, tradución, poesía, teatro, iniciativa cultural ou fomento da lectura, proxecto literario na rede, xornalismo cultural, escritor galego universal e premio honorífico á libraría e á editora) son as lóxicas agás o feito de que á librería e á editorial sexan “honoríficos”. Supoñemos que isto terá a súa lóxica, e que probablemente preferiremos non coñecela.

En calquera caso, os nosos azos a esta senlleira iniciativa dun campo económico que non anda nos seus mellores tempos. Esperemos que dure máis anos que a crise.

Los fantasmas de El Pardo

Retomamos la colección KÉKERES después de un tiempo parada. La literatura en castellano también tiene lugar en la EDITORIAL TRYMAR por medio de esta colección, donde han aparecido algunos de los mejores libros editados en el último decenio. En este caso editamos un título que  no desemerece ninguna de nuestras obras anteriores. Los fantasmas de El Pardo bebe de Mark Twain, de Wenceslao Fernández Flores, de Cunqueiro y de los mejores fabuladores del siglo pasado.

Haciendo gala de un sentido del humor, de una inteligencia y una sensibilidad fuera de lo común, la escritora Eva del Pozo nos retrata a los dos jefes de Estado que murieron en el palacio de El Pardo, Alfonso XII y Francisco Franco. El dictador, al fallecer, se encuentra con el rey, que espera aburrido desde hace años la presencia de algún compañero. Parte de su castigo divino será soportar a un compañero tan soso para el gusto libertino de los borbones. Por su parte, Franco observa año tras año como el país donde dejó todo “atado y bien atado” va deshaciendo los lazos que le asfixiaban hasta convertirse en el pais joven y esperanzado de la Transición.

Como unos fantasmales don Quijote y Sancho, debaten y se revuelven contra su destino, sonriendo a veces y lamentándose otras de su fortuna. Añorando a los que dejaron atrás, los placeres y el mismo transcurso de los días, su añoranza y sus deberes de fantasmas ocupan estas páginas divertidas y bien documentadas. El lector novel descubrirá dos personajes que se escapan de la Historia para hacerse más humanos que nunca una vez muertos. Y el lector erudito se asombrará al recordar infinidad de pequeñas historias y anécdotas que son, al fin y al cabo, las que conforman nuestras vidas.

los fantasmasEste viernes 11 de septiembre, en la librería Cinania, de Pontevedra (Avenida de Vigo 12), presentaremos Los fantasmas de El pardo con la presencia de la escritora. Además de recordar lo que hacíamos cuando atentaron contra las Torres Gemelas, recordaremos lo que hacían estos dos personajes, Franco y Alfonso XII, mientras estuvieron vivos, y fantasearemos sobre lo que habrán hecho una vez muertos. Escucharemos historias que salen en el libro y otras que no salen. En cualquier caso, están garantizadas la diversión, el buen rollo y un montón de historias insólitas.

Eva del Pozo nace en Vigo en mayo de 1972. Estudia Empresariales y Relaciones Laborales en la Universidad de Vigo, aunque su gran vocación siempre ha sido la Historia Contemporánea. Ha desempeñado diversos puestos en el sector de la formación y de la industria farmacéutica. Así mismo ha colaborado con diversas isntituciones de carácter empresarial y relacionadas con la mujer en Vigo. Fruto de sus inquietudes nace su primera novela, La fantasma de Meirás, y ésta que el lector tiene en sus manos, LOS FANTASMAS DE EL PARDO.